第15章 我只是精通一门手艺罢了(2/2)
刘小华说著,又要关门。
但妹子依然站在那,像个大號的手办。
楼道里安静下来,只有隔壁住户隱约传来的电视声音。
刘小华不解,又问道:“干嘛呢,打电话呀”
方书瑶拽了下裙子的口袋,小短裙略微往上提了提,露出白的大腿根。
晃眼,太晃眼了!
险些看到了圣光!
刘小华赶忙收回视线,无奈地问道:“你是想说,你裙子没有口袋,没带手机是吗”
妹子点了点头。
行吧,帮人帮到底,送佛送到西。
刘小华拿出手机,拨通了开锁师傅的电话,跟对方取得了联繫。
不过开锁师傅表示,他那边还有三户等著开门。大概要两个多小时后,才能赶过来。
刘小华表示理解,跟师傅约好了时间,然后掛断电话。
接著,衝著方书瑶说道:“等两个小时,师傅就来了,你乖乖在这里等,別乱跑哈!”
刘小华担心妹子等太久,下楼溜达,错过开锁师傅。
但这语气,却像是在叮嘱小孩子似的,爹味十足。
妹子乖巧地点点头。
她默默地往墙边靠了靠,似乎想把自己缩进墙角的阴影里。
筷子似的腿併拢在一起,黑色的小皮鞋一下下摩擦著地面。
刘小华这才放心,关上房门准备离开。
“等,等一下……”
妹子却忽然上前一步,伸出小手,放在了门框上。
刘小华嚇了一跳,停下关门的动作,急忙问道:“誒你干嘛伤到手怎么办”
小姑娘葱白的手指细细长长,很脆弱的样子。
方书瑶脸更红了,连耳朵根都是红红的。她夹著双腿,身子扭捏,微微发抖。
<diabea,verdana,sans-serif;font-size:12px;lor:#999999;overflow:hidden;dispy:flex;positioive;flex-dire:n;}#exo-native-widget-5820802-sq36v.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-iage-er{positioive;float:left;width:100%;-width:auto;z-dex:2;flex:itial;height:100%;overflow:hidden;}.video-thub-er{position:absote;:0;left:0;width:100%;height:100%;overflow:hidden;background-lor:#000;visibility:hidden;dispy:flex;align-ites:ter;er-seleone;-webkit-er-seleone;-oz-er-seleone;-s-er-seleone;}.video-thub-er>video{width:100%;object-fit:nta;height:auto;}#exo-native-widget-5820802-sq36v.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-iage-ratio{width:100%;paddg-:100%;z-dex:1;}#exo-native-widget-5820802-sq36v.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-iage{background-positioer;backgrou:;background-size:ver;position:absote;:0;left:0;width:100%;height:100%;transition:background-size0.3s;}#exo-native-widget-5820802-sq36v.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-iage:hover{transfor:scale;}#exo-native-widget-5820802-sq36v.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-{ax-width:100%;ax-height:90px;overflow:hidden;position:itial;right:0;:0;width:100%;height:90px;paddg-left:0px;paddg-right:0;paddg-:10px;paddg-botto:0;dispy:block;text-alig;flex:itial;positioive;}#exo-native-widget-5820802-sq36v.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-.exo-native-widget-ite--box{position:absote;width:100%;}#exo-native-widget-5820802-sq36v.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-.exo-native-widget-ite-title{font-faily:arial,helvetica,verdana,sans-serif;font-size:16px;lor:#000000;fo:noral;text-deration:none;dispy:block;transition:lor0.16s;}#exo-native-widget-5820802-sq36v.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-.exo-native-widget-ite-text{font-faily:arial,helvetica,verdana,sans-serif;font-size:14px;lor:#555555;fo:noral;text-deration:none;dispy:block;transition:lor0.16s;}#exo-native-widget-5820802-sq36v.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-.exo-native-widget-ite-brand{font-faily:arial,helvetica,verdana,sans-serif;font-size:11px;lor:#555555;fo:noral;text-deration:none;dispy:none;}/hoversebelow:/#exo-native-widget-5820802-sq36v.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-.exo-native-widget-ite-title:hover{lor:#0000ff;fo:noral;text-deration:none;}#exo-native-widget-5820802-sq36v.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-.exo-native-widget-ite-text:hover{lor:#0055ff;fo:noral;text-deration:none;}iaalland{#exo-native-widget-5820802-sq36v.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-h-;}}</style>uatesuatesdatg<scss=“eas6a97888e2“data-zoneid=“5820802“data-processed=“true“></s>
她双手紧张地交握在小腹前,指尖无意识地揪著裙摆的一点布料。
刘小华瞧著她,隱隱有些不好的预感:“你到底怎么啦”
方书瑶那本就明亮的杏眼里,蒙著一层惹人怜惜的水雾,下唇被贝齿咬得微微发白,断断续续地说道:“想……尿尿……”
尼玛!
刘小华真的想骂人了!
自己难道是什么催尿圣体吗
他立刻看了眼手机,六点五十五!
若是平时,让白丝女邻居来家里方便一下,也没什么不方便的。
但现在这个时间,確实非常非常的不方便!
刘小华试探著问道:“那个……能憋两个小时吗”
方书瑶膨胀的膀胱突破了她的羞耻心,几乎是带著哭腔说道:“会……会尿裤子……”
说话间,双腿夹得更紧,脚跟不安地微微抬起又落下。
艹!
你说的好踏马有道理啊!
不过,你穿的是裙子!
理解归理解,但刘小华说什么都不能让方书瑶到自己家里上厕所!
他好不容易相了一个不错的姑娘,绝对不能做让人家误会的事情啊!
到时候撞见方书瑶从自己厕所里出来,那真是跳进黄浦江也洗不清了!
但看著脸通红的妹子,他也不能不管!
急中生智,刘小华忽然说道:“对了,我看看你的门,说不定你没锁严呢!”
“不可能……確实锁上了……”
方书瑶一边倒吸凉气,一边解释:“风……吹上的……”
“別说的那么肯定,我看看就知道了!”
刘小华说著,踩著拖鞋,穿过昏暗的走廊,来到了对面的房门前。
他左手握住门把手,右手偷偷结印,低声念道:“沟通万物,共振乾坤……勒令!开!”
啪嗒!
门锁发出清脆的响声。
刘小华往下一压把手,防盗门应声而开。
他鬆了口气,扭头看向了妹子,笑得如沐春风:“你看,门开了吧!快回去吧!”
再晚一点,你可真尿裤子……不,裙子了!
妹子看著他,眼神里却多了几分警惕,再次后退了一步,后背轻轻撞在了冰凉的灰白色墙壁上。
“小,小偷……”