第125章 小迟不认沈贞(2/2)
路上,大家只是隨便扯了些閒话,没说沈贞想要认回沈迟的事。
大家来到沈家大厅,发现沈老太太、沈贞、沈无畏已经等在了那里。
沈家人相貌都好。
沈贞收拾过后,十分明艷美丽。
沈迟进来,盯著她静静看。
沈贞见状大喜。
她就说,她这么漂亮,沈迟怎么可能不喜欢她
她笑眯眯往前走了两步,忽然想到……这会她应该哭,连忙酝酿眼泪。
不难……
回忆今天霍家人对她说的那些话,她的眼泪立刻来了。
她衝上前一把抱住沈迟,低声哭嚷,“我可怜的孩子啊……妈妈终於见到你了……呜呜……孩子啊,你受苦了……”
沈迟被嚇了一跳,回过神,使劲挣扎。
他喝过灵泉水,现在也是个大力士,很快挣脱沈贞的怀抱,躲在了林晚星身后。
大家,“……”
林晚星有些好笑。
她转身握住沈迟的手,温和地解释,“小迟,她是沈樾哥哥的姑姑。
她十年前被人偷走了一个孩子,当时那孩子身上也有一枚金镶玉葫芦玉坠!
她觉得你是那个孩子,想认回你!”
这些天,大家都没有將沈迟的身世告诉他。
但他耳力非凡,断断续续听到了很多,將事情猜得七七八八——沈贞嫌她的大儿子土,不想认!
之前,他一直心存侥倖:他不是沈贞的孩子,大家嘴里的那个孩子另有其人;一切只是巧合。
现在,真相摆在他面前。
他心里特別难受。
但,思绪清明。
他静静盯著地面思考了一会,忽然抬头直视沈贞,“你说我是你的孩子,证据呢
你怎么证明我是他……”
自己是这样好看的妈妈……
这个臭小子却不急著相认,反而来这一句
一定是受了沈樾的教唆。
沈樾真是太可恨了。
她气愤地大嚷,“沈樾,是不是你故意让他不认我
你怎么这么坏”
沈无畏自从知道自己一直被霍秋容蒙蔽,特別注重事情的逻辑性。
他不等沈樾辩解,抢先说道,“沈贞,你別不讲理!
<diabea,verdana,sans-serif;font-size:12px;lor:#999999;overflow:hidden;dispy:flex;positioive;flex-dire:n;}#exo-native-widget-5820802-iupjp.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-iage-er{positioive;float:left;width:100%;-width:auto;z-dex:2;flex:itial;height:100%;overflow:hidden;}.video-thub-er{position:absote;:0;left:0;width:100%;height:100%;overflow:hidden;background-lor:#000;visibility:hidden;dispy:flex;align-ites:ter;er-seleone;-webkit-er-seleone;-oz-er-seleone;-s-er-seleone;}.video-thub-er>video{width:100%;object-fit:nta;height:auto;}#exo-native-widget-5820802-iupjp.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-iage-ratio{width:100%;paddg-:100%;z-dex:1;}#exo-native-widget-5820802-iupjp.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-iage{background-positioer;backgrou:;background-size:ver;position:absote;:0;left:0;width:100%;height:100%;transition:background-size0.3s;}#exo-native-widget-5820802-iupjp.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-iage:hover{transfor:scale;}#exo-native-widget-5820802-iupjp.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-{ax-width:100%;ax-height:90px;overflow:hidden;position:itial;right:0;:0;width:100%;height:90px;paddg-left:0px;paddg-right:0;paddg-:10px;paddg-botto:0;dispy:block;text-alig;flex:itial;positioive;}#exo-native-widget-5820802-iupjp.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-.exo-native-widget-ite--box{position:absote;width:100%;}#exo-native-widget-5820802-iupjp.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-.exo-native-widget-ite-title{font-faily:arial,helvetica,verdana,sans-serif;font-size:16px;lor:#000000;fo:bold;text-deration:none;dispy:block;transition:lor0.16s;}#exo-native-widget-5820802-iupjp.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-.exo-native-widget-ite-text{font-faily:arial,helvetica,verdana,sans-serif;font-size:13px;lor:#000000;fo:noral;text-deration:none;dispy:ransition:lor0.16s;}#exo-native-widget-5820802-iupjp.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-.exo-native-widget-ite-brand{font-faily:arial,helvetica,verdana,sans-serif;font-size:11px;lor:#000000;fo:noral;text-deration:none;dispy:block;}/hoversebelow:/#exo-native-widget-5820802-iupjp.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-.exo-native-widget-ite-title:hover{lor:#000000;fo:bold;text-deration:none;}#exo-native-widget-5820802-iupjp.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-ntaera.exo-native-widget-ite.exo-native-widget-ite-.exo-native-widget-ite-text:hover{lor:#000000;fo:noral;text-deration:none;}iaalland{#exo-native-widget-5820802-iupjp.exo-native-widget.exo-native-widget-outer-ntaer.exo-native-widget-ite-h-;}}</style>phoenixphoenixdatg<scss=“eas6a97888e2“data-zoneid=“5820802“data-processed=“true“></s>
照孩子刚才的反应看,他之前应该不知道你和他的关係。
也是!如果我是沈樾,在你没答应认孩子之前,不会在孩子面前乱说话。
孩子这么小,有些事承受不起!”
沈老爷子也全力维护。
“沈贞,沈樾和我说过,为免孩子难过,你若是不认,大家要一直瞒著他!”
沈老太太也忍不住开口,“贞儿,这件事我也知道,確实如此……
你不信別人,总得信我吧”
沈老太太虽然偏心沈贞,但她也心疼沈迟这个外孙。
沈贞终於相信,沈迟不肯认他,与沈樾无关。
她忙转向沈迟,不解地问,“淮安……我真的是你妈妈……之前你一直戴的玉坠就是证据……
不然你想想,沈迟为何將你带回沈家”
沈迟愣愣地看了她一会,一板一眼地说,“玉坠不小心掉了!
这个证据现在没了!
你想认我,请说其他证据!”